Groothandelsprijs van API tricone boorbeitels voor waterputten in China

Boren is een technisch project waarbij boorapparatuur en -technologie worden gebruikt om op een rationele manier waterbronnen in de aardlagen te ontwikkelen en te benutten. Grondwater daarentegen is water dat zich bevindt in scheuren in de aardkorst of in spleten in de bodem. Water in verschillende toestanden dat zich onder het aardoppervlak bevindt, wordt gezamenlijk grondwater genoemd.
Het effect van de waterafscheidingseigenschappen van verschillende structuren op de olieproductie van putten is als volgt.
1. Schoon zand en grind, oftewel sedimentair gesteente, zijn de beste waterbron.
Deze constructie heeft een hoge waterabsorptie, een hoog watergehalte en een goede doorlaatbaarheid.
2. Gemengde laag van zand en grind.
Een gemengde laag van zand en grind is ook een waterproducerende structuur. Het is een secundaire waterproducerende gesteentelaag vanwege de verschillende verhoudingen zand. Hoe lager het zandgehalte, hoe hoger de waterproductie.
3. kleistructuur.
Hoewel kleistructuren water goed kunnen vasthouden, is het moeilijk voor water om erdoorheen te stromen. Dit betekent dat de kleistructuur de put niet overstroomt, en dus geen aquifer is.
4. Zandsteen.
Het verwijst naar klastisch gesteente van aardse oorsprong met een korrelgrootte van 0,0625 tot 2 mm, waarbij zand meer dan 50% van alle klastische deeltjes uitmaakt. Het is een gesteente met een slechte waterproductiecapaciteit als klei in het zandsteen als cement fungeert om het zand bij elkaar te houden.
5. Kalksteen.
Van alle sedimentgesteenten is kalksteen een goede waterbron. Kalksteen heeft meestal grote openingen, zoals ondergrondse karstgrotten, met een hoog watergehalte, maar een slechte waterkwaliteit.
6. Basalt.
Vroege bodemlagen zijn compact en leveren weinig water op, omdat de bladeren dicht op elkaar liggen. Late bodemlagen ontwikkelen zich tot sponsachtige structuren en vormen een goede waterbron.
7. Het is een harde steen.
Gesteenten zoals graniet, porfier en andere kristallijne gesteenten produceren over het algemeen weinig water. De slechtst waterproducerende lagen zijn metamorfe gesteenten zoals gneis, kwartsiet, leisteen en speksteen.
Om inefficiënt boren te voorkomen, moeten bij het ontwerpen van de boordiameter standaard conische boorkoppen voor olieboringen worden geselecteerd. De keuze voor een standaard conische boorkop voor het proefgat moet de verwerking van de ruimkoppen vergemakkelijken om de bewerkingskosten van de boorkop te verlagen.
De invloed van boorparameters op de boorefficiëntie wordt bepaald door het gewicht van de boorbeitel. Het gewicht van de boorbeitel moet worden vastgesteld op basis van de hardheid en zachtheid van de formatie. Ook de kwaliteit van de boorbeitel, het boorgat, het boorgereedschap, de verplaatsing en de prestaties van de spoelvloeistof, de apparatuur en het vermogen moeten in overweging worden genomen.

Correct gebruik van de trigonale boorkop: probeer het type trigonale boorkop te kiezen dat geschikt is voor de lithologische eisen, stem de boorkopgrootte af op het boorontwerp en gebruik ze in de juiste volgorde van grootte. Als er tijdens het gebruik een onregelmatige boorrichting optreedt, moet de oorzaak onmiddellijk worden geanalyseerd om te controleren of de formatie verandert of dat de boorgatwand instort. De parameters moeten onmiddellijk worden geanalyseerd en aangepast. Als de opwaartse boorkop niet normaal kan boren, moet deze worden gecontroleerd en moet de werkingsconditie van de boorkop in het boorgat worden geanalyseerd en beoordeeld. Daarnaast moeten maatregelen worden genomen om de afwijking van de boorgatpositie te beheersen, de speling tussen het boorgereedschap en het boorgat te verkleinen en een volledige boorgatdoorboring en rigide anti-afwijking te garanderen. Om afwijkingen te voorkomen, kunnen een concentrator en een boorkraag aan de bovenkant van de trigonale conusboorkop worden toegevoegd.